Ávalt tyggjandi á seigu kjöti.
blekkt til þín að vera hið ljúfasta lostæti
Samhliða þegar aurfé kemur til mála
Étið skítinn og eignið ykkur djásninn
Bölvætta fóður þegar djúp sár liggja
Eru framköll þín virkilega til
Þegar samviska þeirra þurrkast við minnsta
Hinn mikla móðir grætur stanslaust
Eitrandi fyrir minni grænni ást
Hún er orðinn köld og stökk
Finnur fyrir því minnsta
Ég munn drepa fyrir hana.