Svín og Vín Veisla

Ávalt tyggjandi á seigu kjöti.

blekkt til þín að vera hið ljúfasta lostæti

Samhliða þegar aurfé kemur til mála

Étið skítinn og eignið ykkur djásninn

Bölvætta fóður þegar djúp sár liggja

Eru framköll þín virkilega til

Þegar samviska þeirra þurrkast við minnsta

Hinn mikla móðir grætur stanslaust

Eitrandi fyrir minni grænni ást

Hún er orðinn köld og stökk

Finnur fyrir því minnsta

Ég munn drepa fyrir hana.

Skítur Undir Nöglunum

Fjaðrir sem spretta rætur sínar

Undan skítugum fingurnöglum

Sviti og blóð lekur úr skítugum tönnum

Holdsveikin sem fylgir úr jörðinni

Húholtur bresta við kinn og kossa

Brons kyltar við silfur kápur

Hafeldar slökkva öskuheima

Fyrirgefa hið ógerða