Lát legið vera
Því sem hatrið innst liggur
Verðskulda tilvist
Og síngernisdans
Aðskilið í hvap
Þar sem mitt veika hold gluggnast
Svín og Vín Veisla
Ávalt tyggjandi á seigu kjöti.
blekkt til þín að vera hið ljúfasta lostæti
Samhliða þegar aurfé kemur til mála
Étið skítinn og eignið ykkur djásninn
Bölvætta fóður þegar djúp sár liggja
Eru framköll þín virkilega til
Þegar samviska þeirra þurrkast við minnsta
Hinn mikla móðir grætur stanslaust
Eitrandi fyrir minni grænni ást
Hún er orðinn köld og stökk
Finnur fyrir því minnsta
Ég munn drepa fyrir hana.
Til Vistar og Vellystar
Gegnumsetja
Hvílir í
Þarfragnir því
Vor fregnir
Hvor látinn í
Kindar hjörð
Skítur Undir Nöglunum
Fjaðrir sem spretta rætur sínar
Undan skítugum fingurnöglum
Sviti og blóð lekur úr skítugum tönnum
Holdsveikin sem fylgir úr jörðinni
Húholtur bresta við kinn og kossa
Brons kyltar við silfur kápur
Hafeldar slökkva öskuheima
Fyrirgefa hið ógerða